دوش دیدم که ملایک در میخانه زدندگل آدم بسرشتند و به پیمانه زدندساکنان حرم ستر و عفاف ملکوتبا من راه نشین باده مستانه زدندآسمان بار امانت نتوانست کشیدقرعه کار به نام من دیوانه زدندجنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنهچون ندیدند حقیقت ره افسانه زدندشکر ایزد که میان من و او صلح افتادصوفیان رقص کنان ساغر شکرانه زدندآتش آن نیست که از شعله او خندد شمعآتش آن است که در خرمن پروانه زدندکس چو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقابتا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند۱- خواجه دربیت های پنجم و ششم و هفتم به ترتیب فرماید :(سپاس خدای را ه مرشد از روی لطف بامن آشتی کرد و از تقصیرم گدشت یاران خانقاه بدین مناسبت به وجد و شور عارفانه پرداختند و ساغری از باده معرفت به نشانه سپاس از پیرو مرشد نوشیدند ) ( آتشی که شعله آن باعث خنده شمع می شود آتش نیست آتش راستین سوز عشق است که در خرمن پروانه افتاد و آن را کامالً سوخت )( از آن روز که گیسوی عروس سخن را با شنه قلم آرایش دادند هیچ سخن سرایی مانند حافظ از چهره هنر پرده برنگرفت و جمال آن را آشکار نکرد )۲- این فال بر شما مبارک باد اگر تو را می شناختم یا می دیدم فرزندم حتماً چهره مبارک شما را می بوسیدم و حضوراً تبریک م یگفتم زیرا ستاره اقبال شما در برج پیورزیست و همای کامیابی به شرط سرعت عمل و دقت همگام جنابعالی می باشد بی صبریو بی قراری پایان یافت و درهای نعمت به روی شما باز شده اس فرزندم وقتی کاملاً موفق شدی به خانواده بویژه کسانی که به شما نیاز مادی و معنوی دارند کمک کنید و بدانید هر ناراحتی مسلماً راحتی به دنبال دارد باید بگویم قلمروهای راحتی بدون رنج و زحمت تابوت هایی با پوشش مخمل اند و وقتی که در تابوت هاییی با پوشش مخمل قرارگیریم خواهیم مرد پس از خطر و ریسک